Het aantal diagnoses AD(H)D en het medicijngebruik hiervoor zijn de afgelopen jaren enorm gestegen. Daar zijn volgens mij verschillende oorzaken voor.

  • De bekendheid is toegenomen en in onze maatschappij plakken we graag etiketjes.
  • De diagnose AD(H)D wordt soms onterecht gegeven − ook aan kinderen. Dit komt omdat de bestaande vragenlijsten niet door de cliënt, maar door de specialist worden ingevuld die onbewust een eigen interpretatie aan de antwoorden geeft.
  • In deze tijd moeten we meer prikkels en indrukken verwerken. We moeten meer verschillende geluiden interpreteren (verkeer, tv, dvd, computer en telefoon) en daarnaast neemt onze ‘leefsnelheid’ toe; we moeten steeds sneller schakelen en inspelen op de snelle veranderingen in onze omgeving. Verwachtingen die zowel jijzelf als anderen van jou hebben, worden alsmaar hoger. Dat voert de druk enorm op, waardoor je sneller AD(H)D ontwikkelt als je daar gevoelig voor bent.
  • Tot slot kan de groei van het aantal AD(H)D’ers ook komen door het feit dat vrouwen die AD(H)D hebben vaak meer kinderen krijgen dan gemiddeld (o.a. doordat ze de consequenties van hun gedrag pas later tot ze doordringt). AD(H)D is een erfelijke aandoening en als beide ouders AD(H)D hebben is de kans bijzonder groot dat hun kinderen ook AD(H)D ontwikkelen.