ADD en ADHD worden veroorzaakt door een onderactief brein, vooral in de prefrontale cortex. Dit voorste gedeelte van ons brein is betrokken bij cognitieve en emotionele functies zoals plannen, beslissingen nemen, sociaal gedrag en impulsbeheersing. Daarom zijn we meer dan anderen op zoek naar impulsen van buitenaf om ons te kunnen concentreren.

Hormoonhuishouding en AD(H)D

Volwassenen en kinderen met AD(H)D hebben een tekort aan:

  • neurotransmitters (stofjes die nodig zijn om signalen door te geven aan ons brein)
  • noradrenaline
  • dopamine

Het gevolg: ze zoeken voortdurend (onbewust) naar een bepaalde spanning. Als noradrenaline en dopamine eenmaal aanwezig zijn, wil je dat als AD(H)D’er graag zo houden. Zo werkt het beloningssysteem in ons brein nu eenmaal. Bij AD(H)D’ers zit er helaas geen rem meer op je gedrag, waardoor je bijvoorbeeld niet meer kunt stoppen met koolhydraten eten of onverantwoordelijke beslissingen neemt.

ADHD: sensitiever voor zintuiglijke informatie

oor de zwakkere remfunctie in ons brein zijn we als AD(H)D’ers ook sensitiever voor zintuiglijke informatie dan anderen. Doordat we alles zien, horen en voelen, raken we sneller afgeleid. En we kunnen ook snel afgeleid raken door onze eigen gedachten en gevoelens door de zwakke remsignalen vanuit de prefrontale cortex.

ADHD-medicatie

Medicatie voor AD(H)D, zoals Ritalin en Concerta, zorgt voor de afgifte van dopamine en noradrenaline en blokkeert tevens de heropname van deze stoffen. Voor sommige AD(H)Ders werkt dat heel goed. Echter zijn er ook veel AD(H)D-ers die niet goed op die medicatie reageren, en waarbij de symptomen zelfs alleen maar verergeren. Er is geen brein hetzelfde, en dus ook geen enkele AD(H)D-er.